Gisteravond onze borrel bij de kapitein gehad, het bleek dat alle Hollanders aan boord waren uitgenodigd en dat waren er heel wat. Het was zo gezellig dat het voor ons nog te laat was om te gaan eten dus het is bij een paar snacks die avond gebleven. Nou kan dat niet echt kwaad.
De volgende ochtend kwamen we vroeg aan in Nha Trang, een badplaats aan de kust van Vietnam. Hier hebben we rondgekeken en zagen al gauw dat het toerisme hier ook booming is, veel Chinezen en Russen en natuurlijk ook Vietnamezen want ook hier was het Nieuwjaar of zoals zij het noemen TED. Hier hebben we de omgeving bekeken, winkels, het strand noem maar op. Teveel om op te noemen.
Het is inmiddels al weer een paar dagen verder, ik mag eindelijk achter de computer, Ryan is er heel erg druk mee en heeft de meesten van jullie ook al weer bericht met foto´s. Veel heb ik daardoor niet te vertellen. Na weer een stuk verder gevaren te hebben, kwamen we in Phu My, dat is de kustplaats om naar Saigon te gaan. We hadden hier erg naar uit gekeken maar uiteindelijk viel het erg tegen. Zo te zien heeft het communisme toch nog een grote invloed op alles. We moesten ook steeds horen hoe geweldig alles was sinds de Amerikanen weg zijn. We hebben natuurlijk veel gebouwen gezien die belangrijk waren destijds. Er staan tanks en helicopters hier en daar. Het grote Independent Palace wordt bijna heilig verklaard want hier is tenslotte het commandocentrum van de Vietcong geweest en de president heeft daar ook gewoond.
Wat mij opviel was dat er toch nog veel oude gebouwen zijn, de Franse invloed is nog goed te zien, brede boulevards, een prachtige kerk, de Notre Dame van Saigon en allerlei andere oude hotels. Wij hebben geluncht in een prachtig oud hotel met een heel mooi uitzicht. Na de 3 bezoeken aan Saigon was afgelopen dagen ons bezoek aan Cambodja. We legden aan in Sihanoukville, een plaats die heel erg in opkomst is maar absoluut nog heel erg oorspronkelijk is. We hebben een wijk gezien waar de vissers leven, een plaatselijke markt en de grote boedhistische tempel. Nog veel verhalen over de tijd van Pol Pot en de Killing Fields, het heeft nog een grote invloed op de mensen. Het is geweldig voor zo´n land dat er cruiseschepen beginnen te komen, veel te verdienen.
Na Cambodja was het dan de beurt aan Thailand, Laem Chabang, een grote containerhaven, een half uur rijden naar Pattaya en 2 uur rijden naar Bangkok. Wat zo fantastisch is aan boord dat alle immigratieformaliteiten door de rederij gedaan worden. Je hoeft alleen wat formulieren in te vullen en de rest wordt gedaan. Heel makkelijk allemaal.
We hebben ook nog een brunchuitnodiging gehad van de kapitein. Leuk, alle mensen die al vaker met de HAL gereisd hadden, waren daar voor uitgenodigd. Een heerlijke lunch met een glas champagne en aan het eind een mooi Delfts blauw tegeltje van de HAL. Hoe Hollands kan het zijn, maar wel leuk. We hebben inmiddels ook al veel leuke mensen ontmoet. Duitsers, Australiers, Engelsen en natuurlijk ook Nederlanders. We maken natuurlijk zo af en toe gekke dingen mee, zo ook de code rood afgelopen dagen. Dat betekend dat er een begin van het diarree virus was uitgebroken. Eten mocht niet zelf meer gepakt worden, bibliotheek was afgesloten, alles moest door de bemanning aangereikt worden. Extra ontsmetting, etc etc. Sinds vanmiddag is alles weer oke en is code rood weer over. Je moet het toch een keertje meegemaakt hebben.
Wordt vervolgd.